Schatkamer – eerste week: A.B.C.

De deur van de schatkamer is geopend. De eerste letters zijn uitgegaan, de eerste schatten aangebracht. A,b,c. Dat voelt als opnieuw spellen en opnieuw beginnen. Dat is precies wat we in en na de coronacrisis doen. De taal schiet ons daarbij te hulp. Woorden nog… Taal waarin wij mensen met elkaar communiceren. Taal waarin wij elkaar mogen verstaan en de schat van het geloof mogen delen.

Rinske herinnert ons aan de adem, de blijdschap en creativiteit als levenskernen en had een mooi uur met haar kleinzoon en de vogel coco, die het ook eerst nog moest leren. Zij zijn er vast nog gemeenteleden die de pen ook opnemen. Die eerst ‘de kat nog even uit de boom kijken’. Het mag allemaal. Bij de schatkamer is niets gedwongen. Het gaat om vrije genade. Hier krijgt men om niet.

Rinske voegt ook het woord creatuur toe, als prachtige samenvatting voor de wereld als Gods schepping. Veel dank daarvoor! We hadden ook nog het woord ‘canon’ kunnen noemen. Bij deze.

Lies deelt een nachtelijke ervaring. Want zo gaat het. Momenten van helderheid, juist in de nacht. Als bij de roeping van Samuël. We mogen aankloppen, altijd weer. Bij God die ziet en hoort. We vergaten met elkaar nog het woord Abba. Met grote liefde toegevoegd. Het hoort bij de eerste woorden die je als (oosters) kind leert spreken. Papa. Twee lipklanken. Nog net even moeilijker dan mama. Maar dan heb je ook wat. Een vader die voor je zorgt. Afkomst en huidskleur doen er niet toe. Hier word je aangeraakt tot diep in je ziel. Aanraken – een covid woord, maar gelukkig meer dan dat!

John neemt ons mee naar de diepte. Naar de Openbaringen en geheimenisvolle woorden over hoe het verder gaat, als de wereld geoordeeld wordt. Wie weet wat komen zal? Gelukkig houden we het samen vol, als we elkaar bemoedigen. In de naam van de Almachtige. John, veel dank voor je spitwerk. Zo komt de Schrift tot leven.

Linda memoreert alfabetisch een paar belangrijke figuren uit de Bijbel. Gods belofte is de basis van ons contact, zijn heiligheid het centrum. Genoemd wordt ook het woord ‘besnijdenis’, dat we graag aan de woordenschat onder de letter B toevoegen.

Gerrie noemt terloops ook nog woord met een B, dat ik graag noteer: het woord behoefte. Wat zij daarmee bedoelt, spreekt uit het hele stukje. Misschien is het woord ‘verlangen’ nog sterker als samenvatting. Dat raakt aan de nerf van ons leven in deze tijd van ballingschap onder vreemde wetten. Dit woord miste ook nog. We noteren het voor de schatkamer als een van de woorden, waarin we onze situatie herkennen. Gelukkig gaat het Lam van God ons voor door de tijd, zodat wij niet ‘als wezen’ op aarde verkeren.

Harmen beschrijft prachtig, hoe God in de hemel en boven alle machten het eerste woord toekomt. Bij de joodse geleerden, die de eerste lette – Aleph – van hun alfabet reserveren voor de Eeuwige; en ook in de N.T. uitdrukking Alpha en Omega. De weg opnieuw beginnen. Dat is precies het plan en de opzet van de schatkamer. Veel dank derhalve ook voor deze bijdrage.

U krijgt drie nieuwe letters en woordenlijsten in de schoot geworpen, om opnieuw na te denken over wat het zeggen wil, in God te geloven, met de ander de weg te gaan, het met jezelf uit te houden, de gemeente niet te vergeten en de wereld evenmin.

Ik zie uw bijdrage graag tegemoet!

Teunard van der Linden

 


ABC-schatkamer, reacties letters A.B.C.

 

Rinske:

Bij A viel mij het woord adem op. God geeft de levensadem, de ander en mij.

Onze hele wereld kan niet zonder adem. De associatie kwam binnen met lied 713:2 “Hij schenkt de levensadem, Hij geeft de levensgeest”. Dit lied begint met “Wij moeten Gode zingen” en legt zich rekenschap af, dat wij in ballingschap leven en dat de lier aan de wilgen hangt.

Juist in crisis heb je die adem nodig om te zingen. Ik herinner mij van veertig jaar geleden een jonge vrouw, opgenomen op de PAAZ vanwege depressie. Ze betuigde mij hoezeer ze zichzelf dwong om te zingen, liederen van geloof, want zingen was de enige kracht die haar suïcidale gedachten in toom kon houden. “Zingen, je moet zingen!”, ik hoor het nog in mijn oren. Soortgelijk zingt lied 657, “Zolang wij ademhalen, …”, ook hier zingen en ademhalen als kracht tegen de nacht.

Daarom is het ook fijn dat op zondag nog steeds gezongen wordt in de kerkdienst, door de ene voorzanger voor ons allemaal. Thuis kunnen we gelukkig meedoen.

Dus adem, voor God, voor de ander, voor mijzelf en voor de gemeente.

Adem, voor de hele wereld, want Corona tast de ademhaling aan.

En met een versje in je hart heb je geen neiging tot asociaal gedrag.

( tja, nu heb ik ook al de Z behandeld).

Bij B denk ik aan blijdschap, met de bede dat blijdschap ons niet ontnomen wordt.

Blijdschap dat we voor God mogen bestaan.

Bede, want mensen hebben de neiging om vooral het negatieve op te noemen

Natuurlijk is deze tijd van crisis ernstig, maar er is ook alle reden om blij te zijn – dat we in Nederland leven met eten en gezondheidszorg voor iedereen, dat we in Harlingen in de zeewind leven.

Natuurlijk loop ik ook wel te miepen, de hele dag thuis, hoogstens een rondje om…. maar dan schop ik mezelf onder de kont “er is meer dan voldoende om blij mee te zijn”. Zeker voor ons persoonlijk met een gezond 7e kleinkind!

Natuurlijk, er zijn mensen die het onnoemelijk zwaar hebben, maar kerk en geloof moeten niet alleen daarover praten – daar wordt iedereen extra somber van – “er is hoop”- mag ook praktisch reden tot blijdschap zijn.

Dus de bede, dat we in de kerk elkaar bemoedigen, voor onszelf en voor de wereld om ons heen.

Dus de opdracht aan mijzelf om positief anderen tegemoet te treden “blijdschap”.

Bij C denk ik aan creativiteit.

God als creator, schepper. Zeker de Engelse kerkliederen kunnen God zo loven om onze schepping.

Het calvinisme zet zo vaak in bij de ellende, bijna ellende als voorwaarde om bij heil te komen. Maar God Creator had toch het eerste woord?

In de huidige tijd vergt dat van ons creativiteit om de creatuur (wereld) te bewaren.

Ook creativiteit om de geloofstaal van vroeger te vertalen naar relevante taal voor nu, onze context.

( straks komt bij P wel aandacht voor een nieuw paradigma)

Nu allereerst de bede “Veni creator Spiritus”.

Ik voeg een fotootje bij. Met mijn kleinzoon moest ik huiswerk maken naar aanleiding van het boek “Coco kan het”, een prentenboek over een vogel die moet leren vliegen. Hij wordt aangemoedigd “Coco je kan het!”. Dus ook de C van Coco, de moedige vogel die durft vliegen!

tot zover mijn eerste gedachten voor de schatkist.

Lies:

– God/ mystiek: het woord aankloppen spreekt mij aan. Dit betekent voor mij dat ik bij God aan mag kloppen en al mijn vragen en zorgen bij hem neer kan leggen.

– Gemeente/parochie: aanvullen met aansturen.

– Jezelf: het woord afkomst spreekt mij aan. Dit heeft een grote invloed op je verdere levensweg.

Vrij : het woord afgunst, daar heb ik een gruwelijke hekel aan. Kan zoveel kapot maken. Gun ieder het zijne, wees tevreden.

…. ik bedacht nog een woordje voor bij het woord wereld: aanraken! Dat is in deze coronatijd wat we wereldwijd missen en waar een ieder zo’n behoefte aan heeft.

Zo zie je maar weer dat dit project langzaam doorwerkt in je hoofd. Want ik bedacht dit woord vannacht toen ik niet kon slapen. Het werkt dus!!!.

Jan:

—————————————————————————————————              A

Genesis 35:11                                                                                                                    God / mystiek

11 En Hij zei tegen hem: “Ik ben de Almachtige God. Ik zal ervoor zorgen dat je familie heel groot zal worden. Het zal een heel volk worden. Ja, het zal zelfs tot heel veel volken worden. Er zullen koningen uit jou ontstaan.

—————————————————————————————————              B

2 Corinthiërs 13:11                                                                                                           ander                

11 Tenslotte, broeders en zusters: wees blij! Zorg dat alles waarover ik geschreven heb in orde komt. Laat je bemoedigen in jullie geloof. Wees één met elkaar en maak geen ruzie. Dan zal de God van liefde en vrede bij jullie zijn.

—————————————————————————————————              C

Openbaring 9:12                                                                                                               wereld – catastrofe

12 De eerste ramp van de laatste drie rampen is nu geweest. Let op: er komen nóg twee rampen.

Openbaring 11:14:

14 De tweede ramp is nu geweest. De derde ramp zal heel gauw komen.

—————————————————————————————————

Linda:

Het woord in de rij dat ik uitzoek met een A is Aangezicht. Mozes naderde tot God in de Tabernakel. Toen hij de berg afgedaald was en de mensen hem zagen straalde zijn aangezicht. Bij de A denk ik ook aan 1 Abraham. Hij werd als eenling geroepen en hij geloofde God en ging in geloof. 2 Aaron. Zijn staf bloeide als teken voor de wederspannigen opdat zij niet zouden sterven. 3 Adam de eerste mens geschapen naar Gods beeld. Bij de B denk ik aan de ware besnijdenis en aan het leven door De Geest. Het woord dat i k in de rij uitzoek is belofte. De Here Jezus is de vervulling van De Belofte. Bij de C denk ik aan het woord centrum. En dan denk ik ook aan Jeruzalem stad :het centrum van Zijn wil. Het woord in de rij dat ik uitzoek is contact. Dan denk ik Het Kruis, aan Golgotha waar het voorhangsel van de Tempel scheurde en de Here Zijn onschuld in Het Licht kwam.

Harmen:

De letter A – Aleph is in het Hebreeuws gereserveerd voor de ENE, EEUWIGE. Daar komen zijn mensen niet bij, HIJ gaat voor alles uit. De gehele Schepping. Het Hebreeuwse Alfabet begint eigenlijk dus bij de B (Beth, huis, bescherming).

HIJ is de Alpha en Omega, staat aan het begin en aan het einde, boven alles uit, omspant de tijd en ruimte, in andere dimensies dan onze menselijke ruimte en tijd. Zie Genesis 1: In het begin…. Er is bij de ENE altijd een nieuw begin. En geen eind… Zie verder Openbaringen 21. Daniël: 12:13. Ps. 126. Liederen: 513 en 527. 

Deze ENE mogen wij aanbidden en bij aankloppen, HIJ is barmhartig zonder einde. Ons hart openstellen en HEM binnenlaten. Vanuit die hoop en verwachting

mogen en kunnen we de ander net zo belangrijk achten als ons zelf (Ga heen en leer).

Dat mogen we proberen te doen (zichtbaar maken in alle gebrokenheid) in kleine en steeds grotere kringen, zoals een steen in het water kringen geeft.

Gerrie:

Bij het woord Agnus Dei  zie ik in de eerste plaats het beroemde Altaarstuk van de schilder Jan van Eyck met de titel  Lam Gods (Agnus Dei). Het is geschilderd voor de Sint Baafskathedraal te Gent.

Oog in oog staan met een kunstwerk dat je raakt is voor mij niet zelden een ‘moment van genade’.                                            Bij het woord Agnus Dei klinken voor mij ook de noten van de Mis van Gounod. Een prachtige muzikale verklanking van het Mysterie . De Cantorij  van de Grote Kerk heeft deze mis op haar repertoire . U heeft het vast wel eens horen zingen. De leden van de Cantorij vinden het altijd heel inspirerend om dit muziekstuk met elkaar te laten klinken. Zo komt een Lam Gods a.h.w. tot leven.

 Zowel Van Eyck als Gounod hebben genoemde werken gecreëerd voor een Kerk(gebouw). Dat is uiteraard niet voor niets zo. Een kerkgebouw noemen we ook wel ‘Het Huis van God’. Daar waar  mensen vieren wat de Bron van hun bestaan is. Plek van bemoedigen.

Een kerkgebouw is – om het in coronataal te zeggen – een ‘essentiële plek’. Het is dan ook reuze jammer dat de deuren van de Grote Kerk van Harlingen gesloten zijn. Tevergeefs proberen we aan te kloppen… En om nu even naar Gent te reizen is wel wat teveel gevraagd. Persoonlijk zit ik op doordeweekse dagen graag even in de lege, stille Rooms-Katholieke Kerk van Harlingen. Om toch even het ‘kerkgevoel ‘te ervaren.

Deze ochtend las ik in de krant Trouw dat mensen behoefte hebben aan samenzijn. De Kerk geeft hen een soort van ‘thuisgevoel’.  Reikhalzend zie ik – en ik weet velen met mij- uit naar het moment dat de Grote Kerk haar deuren weer opent. We hebben dan wel geen Jan van Eyck in onze kerk en er klinkt ook niet elke week een Mis van Gounod, maar er is wel elke zondag een kunstenaar die het orgel bespeelt en ons meeneemt naar ‘hogere sferen’. Daar wil je lijfelijk bij zijn! Om het ‘thuisgevoel’ te ervaren.

Zo heb ik een ABC-tje gemaakt van de woorden Agnus Dei, Aankloppen, Bemoedigen, Bron, Cantorij en Corona. Met dank aan de thesaurus voor het bewaren .