Schatkamer 3e week – letters G H I

Vorige week was ik te laat was om mijn DEF te sturen, dus nu DEF GHI als het kan. Met de D van doop: In Mei 1940 zweefde ik in mijn moeders armen boven het doopvont in de Gereformeerde Kerk van Harkema Opeinde en ontving de doop van een calvinistische dominee. 16 jaar later deed ik geloofsbelijdenis in de Gereformeerde Kerk in Scheveningen en was van dien stonde aan in staat om aan het heilig avondmaal deel te nemen. Ik behield mijn geloof tot 1960 toen ik mijn moeder vertelde dat ik niet kon geloven in een liefhebbende God die sommige mensen predestineerde tot eeuwige leven en de rest verbrande in het vuur van de hel. September 1960-1962 diende ik in de Nederlandse Luchtmacht. Daarna studeerde ik aan de Sorbonne in Parijs (met het geld dat ik gespaard had) om mijn fantasie van vloeiend Frans te leren spreken uit te voeren. Toen het geld na ongeveer 6 maanden opraakte, kwam ik tot het inzicht dat ik werkelijk een echte baan zou moeten vinden.

John
—————

Beste thesaurus, de G doet me denken aan het boek Genesis. Dat God zeide laat ONS? mensen maken. Op de 6e dag schiep God de mens naar Zijn beeld. De ziel. Op de 7e dag rustte God uit. Alles was voltooid.

Ik dacht nu is het klaar! Maar nee tot mijn verbazing… en toen GEBEURDE HET… God formeerde de mens van stof uit de aardbodem en blies het LEVEN in de mens. De mens Zichtbaar en Tastbaar.

Ik moest nu denken aan het woord GENADE. Toen al. Het Zoonschap? Staat niet in Openbaring dat HET LAM is geslacht sedert de grondlegging der wereld? Nu begrijp ik ook het woord ONS.                        Bij de I denk ik aan Isaak. Het lam. En dat Abraham bereid was zijn enige zoon te offeren. Dat zijn gehoorzaamheid zo diep ging dat hij daar toe bereid was. En dat God zei: strek uw hand niet uit!! God stelde Abraham op de proef. En toen de BELOFTE: Ik zal u en uw nageslacht rijkelijk zegenen.

En uw nageslacht zal de poort zijner vijanden in bezit nemen. Wat ik zo mooi vind is de zegen die er uit voortvloeit… . De beloning!!!!

Rinske vertelde over hun 7e kleinkind. Nog van harte gefeliciteerd. Zo kostbaar. Wij verwachten in juli ons 6e kleinkind van Eliza en hopen dat alles goed gaat. Zo mooi om te delen.

Warme groet, Linda.

 ————-

 G

Bij de G denk ik aan het woord Goedertierenheid.

Ik vind dat altijd zo’n mooi woord, het “tiert welig van goedheid”, het zingt over Gods goedertierenheid, een woord dat bij God hoort. Het komt in gewoon Nederlands niet meer voor, niemand begrijpt meer echt wat het betekent: “Gods overvloedige goedheid”. In de nieuwe Bijbelvertaling is het daarom terecht vervangen door goedheid, maar ik mis het woord wel een beetje. Gevaar van zulke woorden is wel, dat we in de gemeente een soort eigen geheimtaal (negatief) hebben ontwikkeld, ons eigen “kerklatijn”, dat geheimzinnig en heilig klinkt, en dat we zo zonder het te beseffen een geheim genootschap aan het worden zijn en dat kan niet de bedoeling zijn.

Het woord Genade lijdt volgens mij nog meer aan die geheimtaal. Er komt zoveel lading in mee, dat het goede woord soms bijna magisch gaat klinken. Een grote taak aan catecheten en voorgangers om deze goede woorden in verstaanbare taal te vertalen zodat het mensen ook goed kan doen.

H

De H voert mij naar het woord Heiland. Dierbaar is mij lied 442 “Op U mijn Heiland blijf ik hopen”, ik zong het al als kind met mijn moeder. Maar ook dit woord lijdt aan boven gesignaleerd probleem. Heiland betekent Redder, van “Search and Rescue”, maar wie beseft dat nog? Redder van de Hele wereld, redder tot Heelheid van de schepping en van mij en jou als Gods schepselen.

 Verder staat de H voor Heilig. De indrukwekkende, sidderende heiligheid van God, maar ook de heilige levenswandel van de gelovigen. Heiligheid Gods als van een andere orde dan ons menselijk denken, mag best wat aandacht krijgen. Heilig, als niet vanzelfsprekend een beetje populair mee doen met de massa, is best een uitdaging voor de gelovige, zelfkritisch zijn op je leven vanuit Gods heiligheid.

I

I staat voor mij voor ingetogenheid. Nu in de tijd voor Pasen. Aandacht voor innerlijk. Ik zal de Avondgebeden in Midlum, als oefening in innerlijke meditatie met een vaste streng stramien, missen.

tot zover deze week,

Rinske.
———

G

GASTVRIJHEID is voor mij het volgende verhaal:

Beste bezoeker, welkom in dit huis.

Hier is een stoel voor wie moe is, hier is hoop voor wie verdwaald is.

Hier is liefde voor wie vol wrok is, hier is geloof voor wie twijfelt.

Hier ben je thuis, hier wordt je verwacht, zoals je bent.

Want, zo dikwijls heeft God naar jou gezocht, zo dikwijls heeft Hij op jou gewacht,

Uren, dagen, maanden, jaren misschien.

Sta even stil, bewonder de schoonheid van deze kerk,

Adem het verleden van dit huis, je eigen nieuw begin.

Sluit even je ogen, wordt even stil, want in de stilte hoor je

De echo van Gods woord.

Ga even zitten, hol ook hier jezelf niet voorbij.

Vouw je handen, open je hart.

Bid.

En als je dat niet kan, als je niet geloven kan, omdat je pijn hebt,

Ga dan toch naar je eigen huis met de groet:

Vrede en alle goeds!

HEELAL roept bij Klaas en mij de volgende herinnering op:

Eind jaren zeventig gingen wij met onze kinderen zo rond 8 en 10 jaar op vakantie naar de bergen van Frankrijk, samen met mijn zus, zwager en 2 tieners. Twee grote tenten werden opgezet , luchtbedden opgepompt en klapstoelen neer gezet. Niks bijzonders misschien ware het niet dat mijn zwager de grote  hobby astronomie had en nog steeds heeft ( inmiddels is hij 83 jaar). Wanneer het dan ’s avonds een heldere nacht was dan werden de 8 klapstoelen naar buiten gesleept en helemaal in de achterste stand gezet. Bijna liggend, met een plaid over de knieën lagen we te luisteren naar ome Rien die zo mooi kon vertellen zeiden onze meiden. Het heelal boven ons werd uitgebreid uitgelegd. We zagen sterrenbeelden die in Harlingen niet te zien zijn en dan die melkweg!!!

Wij allen waren dan zeer onder de indruk van die inmense schepping. Soms was er ook de vraag van de kinderen : en waar is dan de hemel dan ? We voelden ons klein op die prachtige berg. Wat een kunstwerk  daar aan de hemel. En dan denken we aan het verhaal in het begin van de bijbel:

God schiep de hemel en de aarden en hij zag , het is goed.

Dank God voor al dat moois boven onze hoofden. En laten wij mensen zorgen dat ook onze aarde zo mooi blijft.

Klaas
Lies


Weekcommentaar GHI – Teunard

 

John schrijft prachtig en persoonlijk over zijn doop als kind, groeiend geloof en groeiende twijfel.

Een gereformeerde wereld vol zekerheden in onzekere tijden. Dat gaat op een keer botsen.

Met het prachtig opgedoken woord ‘inzicht’ kun je beiden misschien weer samenbrengen.

Denk aan de verloren zoon: ‘toen kwam hij tot zichzelf’!

Mijn Friese Bijbel zegt bij Psalm 23: 3  ‘Hy lit my wer ta mysels komme.’

Een krachtiger vertaling is er niet.

 

Linda blijkt ook in haar nieuwe bijdrage goed thuis in het O.T. en trekt de lijn door naar Openbaringen en naar het heden. Het woord genade wordt ook door Rinske opgepikt,

die ons prachtig laat zien hoe we dergelijke ‘degelijke’ woorden, als genade en goedertierenheid opnieuw moeten en mogen spellen, wil de taal dit in de kerk gesproken wordt geen geheimtaal worden.

De keuze voor het woord ingetogen past mooi bij onze opgang naar Pasen. Waarvoor dank.

 

En inderdaad, zonder heiligheid blijven wij nergens.

De dichter van Psalm 93:4 zegt:

 

Uw macht is groot, uw trouw zal nooit vergaan,

al wat Gij ooit beloofd hebt, blijft bestaan.

Tot sieraad is uw hoge heiligheid

en in die glans trotseert uw huis de tijd.

Een sterk vers in coronatijden!

De bijdrage van Klaas en Lies nemen ons mee naar wat gastvrijheid in de kerk betekent.

Een tekst om te lijsten. En naar het hoge bergen en het heelal daarboven, als een kunstwerk

van grote schoonheid. Zie ik sterren aan de hemel staan (zongen wij vroeger met ons Drentse

gospelkoortje), aan de donkerblauwe lucht de maan – is het op de nacht mij noemt de naam

van een machtig God.

Alle deelnemers van deze week weer hartelijk dank.

Hopelijk stromen de reacties op de nieuwe letters J K L straks binnen

en werpt deze oefening in het onderhouden van ons geestelijk leven

nog veel mooie vruchten af.

Teunard van der Linden